right|250px|herb Czapski
Hutten-Czapski – polski herb hrabiowski nadany w zaborze rosyjskim, odmiana herbu Leliwa.
Opis herbu Juliusz Karol Ostrowski blazonuje herb następującoOczywisty błąd w źródle (Ostrowski, cz. 2, s. 112); zamiast ...w III i IV błękitnych... powinno być: ...w II i III błękitnych...:
Na tarczy czterodzielnej w polu I i IV czerwonych – dwa pasy srebrne prawo-ukośne równoległe; w III i IV błękitnych – nad złotym półksiężycem takaż sześciopromienna gwiazda. Nad koroną hrabiowską dwa hełmy: w pierwszym mąż z brodą w lewo, czerwono odziany, w czapce czerwonej z białym wyłogiem z trzema piórkami z przodu, dwoma z tyłu; w drugim ukoronowanym – na pawim ogonie – półksiężyc złoty z gwiazdą jak na tarczy. Labry z prawej czerwone podbite srebrem, z lewej błękitne podbite złotem. Po bokach tarczy gryfy białe – tarcze z Leliwą na piersiach mające. Dewiza: VITAM PATRIAE, HONOREM NEMINI.
Najwcześniejsze wzmianki Według Ostrowskiego herb nadany został 12 czerwca 1874 w Rosji Emerykowi Czapskiemu z tytułem hrabiowskim.
Herb łączy elementy herbu niemieckiej rodziny Hutten (zob. Ulrich von Hutten) i herbu Leliwa. Czapscy mieli używać przydomku von Hutten ze względu na rodzinną tradycję według której mieli pochodzić od Huttenów.