W przypadku algorytmów wymagających złożonych obliczeń (nieliniowych, optymalizacyjnych, adaptacyjnych) wybiera się metodę czasu dyskretnego. Podstawą takiego wyboru bywa posiadane doświadczenie w tym zakresie, konieczność stosowania dłuższych okresów próbkowania lub dyskretny charakter sterowanego procesu. Projektowanie dyskretnych układów regulacji procesów ciągłych odznacza się dychotomią wynikającą z hybrydowego charakteru takich układów. Z uwagi na brak uniwersalnego narzędzia matematycznego do ich opisu dużego znaczenia nabiera modelowanie i symulacja.
Dyskretyzacja
Rys historyczny