Decuriasuchus – rodzaj drapieżnego archozaura z grupy rauizuchów. Gatunkiem typowym jest D. quartacolonia, opisany w 2011 roku przez Françę i współpracowników. Żył w środkowym triasie na terenach dzisiejszej Ameryki Południowej.
Budowa i paleobiologia thumb|left|150px|Diagram przedstawiający holotyp (1) i paratypy (2–9) Decuriasuchus Holotypem jest połączony stawowo szkielet nieobejmujący obręczy barkowej i kończyn przednich (MCN PV10105a). W jego bezpośrednim sąsiedztwie zachowały się szczątki ośmiu kolejnych osobników (MCN PV10105b-i), które desygnowano na paratypy. W innym miejscu odnaleziono pozostałości czaszki dziesiątego osobnika (MCN PV10004). Skamieniałości te pochodzą z datowanych na ladyn, około 235–240 mln lat, osadów ogniwa Alemoa formacji Santa Maria w brazylijskim stanie Rio Grande do Sul.
Decuriasuchus osiągał średnie rozmiary jak na rauizucha – jego długość szacuje się na około 270 cm. Holotyp i paratypy należą prawdopodobnie do dorosłych zwierząt, o zbliżonej wielkości. Zgrupowanie szczątków kilku osobników w jednym miejscu wskazuje na występowanie u Decuriasuchus zachowań społecznych – nie ma jednak dowodów, by były one bardziej złożone niż te obecne u współczesnych krokodyli.