Średniowieczne Piety, w których poczet zalicza się dzieło z Lubiąża, są świadectwem nurtów mistycznych, które ukształtowały ówczesną pobożność. Doloryzm miał na celu pogłębienie wrażliwości na Pasję Chrystusową, dlatego też miały miejsce radykalne zmiany w przedstawianiu wątków pasyjnych, z silnym podkreśleniem ekspresji. Wczesnymi przykładami są: tzw. Pietà Roettgena (obecnie w zbiorach Rheinisches Landesmuseum w Bonn) oraz pokrewne w formie i kompozycji przedstawienia Piet z Sonnefeldu, Salmdorfa (obecnie dzielnica Haar), Chebu oraz z klasztoru Urszulanek w Erfurcie i klasztoru Cystersów w Pforta koło Naumburga (obecnie w skarbcu katedralnym w Naumburgu).
Zobacz też Krucyfiks z kościoła Bożego Ciała we Wrocławiu
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Chrzanowski, Sztuka Polski czasów Piastów i Jagiellonów. Zarys dziejów, Warszawa, 1993. Tadeusz Dobrowolski, Sztuka na Śląsku, Katowice, Wrocław, 1948. Tadeusz Dobrowolski, Sztuka polska od czasów najdawniejszych do ostatnich, Kraków, 1974. Tadeusz Dobrzeniecki, Pietà z Lubiąża w Galerii Sztuki Średniowiecznej Muzeum Narodowego w Warszawie [w.] Ars sine scientia nihil est. Księga ofiarowana Profesorowi Zygmuntowi Świechowskiemu, Warszawa, 1997, s.