mały|Józef i Asenet na grafice Hugona van der Goesa Józef i Asenet – apokryf starotestamentowy o cechach romansu, rozwijający krótką wzmiankę w Księdze Rodzaju o poślubieniu przez Józefa Egipcjanki Asenat.
Datowany między końcem I wieku p.n.e. a końcem I wieku n.e. utwór powstał w środowisku diaspory egipskiej, prawdopodobnie w języku greckim (autor posługuje się Septuagintą). Tekst opisuje zaślubiny Józefa z Asenet; zauroczona urodą wybrańca panna młoda porzuca religię egipską i przyjmuje wiarę w Jahwe, a także rozdaje swoje dobra ubogim. W dalszej części apokryfu następuje bajeczne opowiadanie o spisku syna faraona, który chcąc uwieść żonę Józefa próbuje namówić jego braci do zamordowania go. Bracia jednak po kolei odmawiają, z wyjątkiem Dana i Gada, których syn faraona oszukuje, pomawiając Józefa o spiskowanie przeciwko nim, jako synom niewolnic. Syn faraona ginie ostatecznie zamordowany przez Beniamina. Po śmierci syna faraon umiera ze zgryzoty, a usynowiony przez niego Józef przejmuje rządy nad Egiptem.