Okres II wojny światowej (1939-1945) Jadwiga Zbucka pomogła uniknąć polskim oficerom aresztowania przez NKWD podczas wybuchu wojny. Zagrożona, uciekła do Generalnego Gubernatorstwa. W latach 1940–1942 prowadziła tajne nauczanie w Warszawie. W 1942 powróciła do Siedlec i dalej kontynuowała pracę konspiracyjną. Wraz z siostrą Natalią oraz bratem Leopoldem z narażeniem życia kształciła polską młodzież. Natalia uczyła języka polskiego, Leopold – sztuki recytacji, zaś Jadwiga – matematyki i przedmiotów ścisłych. W tym czasie, aby przeżyć siostry Zbuckie pracowały także w Publicznej Szkole Rolniczej, której program wolą niemieckiego okupanta stał na niskim poziomie. Często w niedziele w placówce tej odbywały się zajęcia świetlicowe, kryjące tajne komplety. Siostry spotykały się z młodzieżą również w prywatnych mieszkaniach. Jadwiga ponadto pracowała w Tajnej Komisji Egzaminacyjnej, wizytując ośrodki tajnego nauczania w terenie.
Lata 1944-1999 Od 1944 do 1963 roku Jadwiga Zbucka uczyła w Liceum im. Królowej Jadwigi, zaś w latach 1963–1972 – w Zespole Szkół Zawodowych nr 1 w Siedlcach. W tym czasie również wraz z siostrą aktywnie uczestniczyły w duszpasterstwie nauczycielskim.