Otrzymał etat pomocnika kustosza w Muzeum Zoologicznym Akademii Nauk, ale po krótkim czasie zmienił miejsce pracy na Psychoneurologiczny Instytut Katedry Biologii Ogólnej Akademii Nauk. Tam również pracował krótko, przeniósł się do Katedry Zoologii i Anatomii Porównawczej, gdzie prowadził badania naukowe nad kręgowcami. W międzyczasie odbył podróże badawcze do Stacji Biologicznej w Murmańsku (1915), na Krym (1916), a także do Japonii (1917). Do połowy 1918 był kustoszem działu bezkręgowców w Muzeum Kaukaskim w Tyfilisie (Tbilisi), a następnie opuścił Rosję i zamieszkał w Warszawie, gdzie otrzymał stanowisko asystenta w Pracowni Zoologicznej Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W październiku 1919 został starszym asystentem w kierowanej przez prof. Jana Tura Katedrze Anatomii Porównawczej Uniwersytetu Warszawskiego i pracował tam do 1922, a następnie został zastępcą profesora i powierzono mu kierowanie Zakładem Anatomii Opisowej Zwierząt Domowych Studium Weterynaryjnego UW. w 1925 przedstawił na Wydziale Filozoficznym rozprawę "Z badań nad otułką (Amphipeplae Nilss)" i uzyskał stopień doktora habilitowanego, powierzono mu wówczas prowadzenie wykładów zleconych z zoogeografii. W październiku 1925 został profesorem nadzwyczajnym UW, w 1927 kierowane przez niego Studium podniesiono do rangi samodzielnego wydziału.