thumb|240px|Grób Zdzisława Franciszka Piłatowicza na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Zdzisław Franciszek Piłatowicz ps. „Żagiel” (ur. 24 sierpnia 1921 w Warszawie, zm. 14 kwietnia 2011) – polski działacz kombatancki, major WP w stanie spoczynku, prezes Klubu Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari, wiceprezes Środowiska Żołnierzy Pułku AK „Baszta”.
Życiorys Urodził się na Starym Mieście w rodzinie Bolesława i Heleny z d. Wejs. Absolwent szkoły średniej. Odbył szkolenia przysposobienia wojskowego i ćwiczenia na poligonie w Lidzbarku Welskim (1937-1939). Od maja 1942 żołnierz Armii Krajowej, przydzielony do sekcji „Ż” skąd wziął swój pseudonim w szkole podoficerskiej. Zajmował się werbunkiem nowych żołnierzy i pracował jako inspektor. Był dowódcą utworzonej przez siebie sekcji „O”, pełnił też funkcję rusznikarza w kompanii B-3. Uczestnik powstania warszawskiego, gdzie był początkowo zastępcą, a następnie dowódcą IV plutonu kompanii szturmowej B-3, pułku AK „Baszta” na Mokotowie. Brał udział w zdobyciu szkoły na Woronicza, ataku na klasztor ss. Nazaretanek, w obronie południowej flanki Mokotowa. Dwukrotnie ranny w ostatnich dniach września 1944 roku. Uniknął umieszczenia w oflagu niemieckim ze względu na odniesione ciężkie rany podczas walki.