Ponieważ w przeszłości była świetną narciarką, zostaje przez dowództwo obrony Leningradu skierowana do oddziału mającego za zadanie wytyczenie szlaku zaopatrzeniowego przez zamarzniętą Ładogę. Operacja udaje się i w nagrodę Cwietkowa otrzymuje możliwość ewakuacji z pierwszym konwojem bliskich z oblężonego i głodującego miasta. Ponieważ jest samotna, postanawia zabrać Kate i rodzinę zaprzyjaźnionych sąsiadów u których przebywa dziennikarka – Sonię Krasko i jej dwoje dzieci: Jurę i Simę. W tym czasie Sonia zmarła już z wycieńczenia, a Jura nie może chodzić, ewakuuje się więc tylko Kate i Sima oraz kilkuletnia córka szefa Cwietkowej, którą ta zabiera na jego gorącą prośbę. Ewakuacja udaje się i Kate w końcu trafia w opiekuńcze ramiona ukochanego – kolegi po fachu Phillipa Parkera, który czeka na nią po drugiej stronie Ładogi. Jeszcze tego samego dnia może opuścić Leningrad i zapomnieć o koszmarze ostatnich miesięcy. Widząc jednak, że Cwietkowa wraca wraz z konwojem i żywnością do oblężonego miasta, dołącza do niej. Wie, że nie może opuścić przyjaciół, z którymi tyle przeżyła. W ostatniej scenie filmu, w 1965 roku, Jura, Sima i Parker spotykają się w Leningradzie.