Dymorfizm płciowy przejawia się w budowie przednich odnóży samców, które mają rozszerzone i wyposażone w przyssawki stopy.

Larwa Larwy mają mocno wydłużone, walcowate, dość proste ciała o długości w ostatnim stadium dochodzącej do 70 mm. Rozszerzona z przodu głowa ma podwójne lub poczwórne wycięcie na krawędzi nadustka, silnie wykształcone czułki i głaszczki szczękowe, podwojone człony głaszczków wargowych oraz niewielką, trapezowatą bródkę z trójkątnym wyrostkiem na przedzie. Żuwaczki są długie, bardzo mocno wygięte, porośnięte szczecinkami i wyposażone w kanalik. Odnóża są słabo rozwinięte, obustronnie porośnięte włosami pływnymi. Przedostatni segment odwłoka jest bardzo silnie wydłużony, a ostatni wręcz prawie rurkowaty – oba z włosami pływnymi. Przysadki odwłokowe uległy redukcji do drobnych płatków.

Ekologia i rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju należą do największych słodkowodnych drapieżników bezkręgowych. Rodzaj jest rozprzestrzeniony kosmopolitycznie, ale znacznie mniej liczny w gatunki w krainach neotropikalnej, nearktycznej i palearktycznej, gdzie jego nisze ekologiczną zajmują głównie rodzaje Dytiscus i Megadytes. W Europie występują dwa gatunki, a w Polsce tylko jeden: topień.