Z czasem większa część ośrodka była skażona środkami trującymi, przez co u pracowników niemających bezpośredniego kontaktu z chemikaliami – kobiet i dzieci – także pojawiały się objawy chorobowe.
Po wojnie wielu z byłych pracowników zaczęło cierpieć na różne choroby, m.in. nowotwory płuc, krtani i żołądka oraz przewlekłe zapalenie oskrzeli. Dokładna liczba zmarłych jest trudna do oszacowania, gdyż do 1952 roku nie prowadzono żadnych badań w tym kierunku. W 1952 roku powstała organizacja wnioskująca do japońskiego rządu o pomoc dla byłych pracowników ośrodka na Ōkunoshimie. Pomoc ta została przyznana dwa lata później, jednak wymagała od byłych pracowników wykonania odpowiednich badań potwierdzonych przez dwie komisje. Oficjalnie nie został jednak wspomniany charakter pracy jaką wykonywali. Pracownicy niepełnoetatowi i czasowi oraz dzieci i osoby pracujące przy likwidacji ośrodka otrzymały pomoc dopiero w 1975 roku.
Do 1988 roku lekarze z Uniwersytetu w Hiroszimie stwierdzili 5793 przypadki osób cierpiących z powodu pracy w ośrodku na Ōkunoshimie. Ryzyko zachorowania byłych pracowników ośrodka na nowotwory jest zwiększone. Do 1988 roku zmarły 1342 osoby, z czego 35% – na nowotwory.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bezludne wyspy Japonii Kategoria:Broń chemiczna Kategoria:Wyspy Morza Wewnętrznego