Została pierwszym sopranem Teatru Wielkiego, gdzie w 1936 zachwyciła publiczność i krytyków muzycznych tytułową rolą w operetce Rose Marie. Śpiewała głównie partie sopranowe w takich operach jak: Halka, Hrabina, Flis, Eros i Psyche, Lohengrin, Parsifal, Dama Pikowa, Żydówka, Konrad Wallenrod, Faust, Carmen, Poławiacze pereł, Uprowadzenie z seraju, Zaczarowany flet, Bal maskowy, Jaś i Małgosia. W 1936 roku zakończyła występy w Operze.
W 1935 zagrała w filmie pt. Dwie Joasie, a rok później w filmowej adaptacji Strasznego dworu. Popularności dodawały jej nagrania ukazujące się na płytach gramofonowych. Nagrywała dla Columbii, Odeonu, lecz najwięcej dla Syreny Rekord. Nagrana przez nią pieśń Ave Maria była nadawana codziennie przez Polskie Radio.
W latach 1937–1939 występowała w Teatrze Operetkowym „8.15” oraz w przedstawieniach operetkowych Teatru Wielkiego.
W czasie okupacji niemieckiej śpiewała w warszawskich kawiarniach, m.in. w Café Bodo. Pracowała także w działającym za zgodą okupanta Teatrzyku „Maska” i Theater der Stadt Warschau. Za występy w teatrach prowadzonych przez Niemców była szykanowana przez polskie podziemie. W kamienicy przy ul. Nowy Świat 30 (z wejściem od ul. Pierackiego) otworzyła swój cafe-bar „Lucyna”.