Armaty wieżowe naprowadzane były hydraulicznie, przez centralny system kierowania ogniem, a armaty w kazamatach – ręcznie. Amunicja do wież dostarczana była z komór amunicyjnych znajdujących się pod nimi, a do kazamat – wspólnym centralnym podnośnikiem.
Artylerię przeciwlotniczą stanowiły cztery armaty przeciwlotnicze Bofors 75 mm M/26 i M/28 L/60, na dwóch pojedynczych podstawach na burtach między kominami i jednej podwójnej za drugim kominem, nad rufową wieżą. Strzelały pociskami o masie 6,5 kg na maksymalną teoretyczną odległość 15 000 m (przeciw celom nawodnym). Uzupełniały je początkowo cztery działka Bofors 25 mm M/32 L/64 o szybkostrzelności 180 strz./min. Okręty nadto miał cztery karabiny maszynowe 8 mm.
Na śródokręciu na pokładzie górnym zamontowano dwie trzyrurowe wyrzutnie torpedowe (po jednej na każdej burcie) kalibru 533 mm.
Okręt mógł przenosić 80-100 min składowanych na dwóch torach na pokładzie rufowym.