W okresie 1947–1950 teren ten opuściło ponad 200 dotychczasowych członków parafii. Według stanu na 31 grudnia 1951 skupiała ona 879 członków. W roku tym miały miejsce 4 chrzty, 6 pogrzebów, 15 osób przystąpiło do konfirmacji, a 35 dzieci uczęszczało na lekcje religii. Należąca wcześniej do parafii plebania była zajmowana przez jednego z nowych osadników. W początku lat 50. XX wieku nabożeństwa organizowane były w domu parafialnym.
W maju 1959 opiekę duszpasterską nad wiernymi parafii w Jedwabnie objął ks. Henryk Zalewski z Pasymia. Nabożeństwa zostały przeniesione na poddasze budynku przy ul. Olsztyńskiej 12, które zostało przystosowane na kaplicę mieszczącą 100 osób. W 1961 duszpasterz skierował do Wydziału do Spraw Wyznań prośbę o wyrażenie zgody na odbudowę kościoła wobec zbyt małego rozmiaru kaplicy na potrzeby zboru, liczącego wtedy 300 osób, z czego 33 dzieci, które pobierały naukę religii. W 1963 liczba wiernych zmniejszyła się do 221 osób.
W 1968 dotychczasowa samodzielna parafia w Jedwabnie została zdegradowana do stacji kaznodziejskiej parafii w Pasymiu i od tego czasu jest obsługiwana przez jej kolejnych proboszczów. W 1970 stacja kaznodziejską skupiała 150 członków.