Wrota na dziedziniec kościelny zostały darowane parafii przez Ludwika Moneta zu Soffiental, właściciela ziemskiego. Przebudowana świątynia została poświęcona przez superintendenta Karla Eduarda Cludiusa 13 sierpnia 1876.
Kolejnym proboszczem został ks. Albert Zapadka, wybudował on budynki parafialne i dom opieki. Dzięki niemu powstał również kościół filialny w Użrankach, gdzie w 1892 powołano samodzielną parafię.
W 1904 do parafii ryńskiej należało 6200 wiernych, z czego w samym mieście zamieszkiwało 2025 luteran.
Do końca XIX wieku instytucje szkolne znajdujące się w mieście były zarządzane przez parafię i zatrudniały ponad dwudziestu nauczycieli.
Ksiądz Albert Zapadka zmarł podczas I wojny światowej.
W dwudziestoleciu międzywojennym nastąpiła budowa kaplic na cmentarzu oraz przy ul. Kościuszki. Własnością parafii pozostawały wszystkie budynki położone przy ul. Partyzantów oraz cztery do pięciu innych domów na terenie miasta. Podlegało jej 50 hektarów ziemi oraz dwadzieścia cmentarzy. Posługiwało od dwóch do trzech duchownych, istniało stanowisko pierwszego i drugiego proboszcza. Prowadzone były dwa nabożeństwa - o godz. 9:30 w języku niemieckim oraz o 12:00 w języku polskim. Do parafii należało w tym okresie około 6000 członków.