Brał udział w walkach o wyzwolenie Krymu.
Po zakończeniu wojny został dowódcą utworzonego na bazie dowództwa armii Taurydzkiego Okręgu Wojskowego, którym dowodził do 1946 roku, a następnie pełnił służbę w Ministerstwie Obrony ZSRR.
Od marca 1952 roku główny doradca wojskowym armii rumuńskiej i równocześnie attaché wojskowy przy poselstwie ZSRR w Rumunii. W 1958 roku wraca do ZSRR i został szefem wyszkolenia wojskowego Komitetu Centralnego DOSAAF.
W 1961 roku przeniesiony do rezerwy. Mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł.
Awanse generał porucznik (28 kwietnia 1943)
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Zmarli w 1971