Dwukrotnie jego kompozycje znajdowały się w pierwszej trzydziestce najpopularniejszych singli w Wielkiej Brytanii: najpierw w 1968 trafiła tam Marianne śpiewana przez Cliffa Richarda, a trzy lata później podobny sukces odniosło Broken Hearted w wykonaniu Kena Dodda. W 1969 w jego karierze otworzył się nowy etap, kiedy to po raz pierwszy raz został obsadzony w roli gdzie, samemu będąc rodowitym londyńczykiem, musiał grać z charakterystycznym akcentem z Yorkshire. Zrobił to tak przekonująco, że tego typu postacie stały się odtąd jego specjalnością i przywróciły mu zainteresowanie reżyserów i producentów.
Babie lato W 1972 został zaproszony do obsady nowego serialu Babie lato, opowiadającego o perypetiach trójki emerytów z Yorkshire. Owen został tam obsadzony jako Compo Simmonite – człowiek bardzo niechlujny, leniwy, obleśny, wręcz odrażający, a jednak dzięki swojej niemal dziecięcej radości życia i otwartości na przygody, mogący liczyć na sympatię widzów. Według wspomnień współpracowników, Compo był niemal zupełnym przeciwieństwem samego Owena, który był bardzo kulturalnym, nienagannie ubranym, nieco starszym już wówczas panem o starannej angielszczyźnie. Relacje Owena z innymi aktorami nie zawsze były przyjazne ze względu na jego radykalnie lewicowe poglądy, kontrastujące z bardziej zachowawczym światopoglądem kolegów.