Dopiero gdy książę uzyskał poparcie premiera Winstona Churchilla oraz prezydenta Franklina Delano Roosevelta, Eisenhower mógł wydać generałowi lotnictwa Andrew Geddesowi rozkaz natychmiastowego rozpoczęcia planowania operacji. 23 kwietnia założenia uzyskały aprobatę amerykańskiego szefa połączonych sztabów George’a Marshalla.
Alianccy agenci wywiadu potajemnie negocjowali zgodę na przeprowadzenie tej akcji humanitarnej z Komisarzem Rzeszy Arthurem Seyss-Inquartem i zespołem oficerów niemieckich. Wśród uczestników rokowań byli przyszły kanadyjski pisarz Farley Mowat i niemiecki naczelny dowódca „Twierdzy Holandia” (niem. Festung Holland), generał Johannes Blaskowitz. Uzgodniono, że biorące udział w operacji samoloty nie będą ostrzeliwane, pod warunkiem, że będą przelatywać wyznaczonymi wcześniej korytarzami powietrznymi.
Operacja Manna thumb|250px|Ułożony z tulipanów napis Many Thanks (dosłownie „wielkie dzięki”) na terytorium Holandii w trakcie Operacji Manna
Jako pierwsi podjęli działania Brytyjczycy. Nazwę operacji zaczerpnięto od pożywienia, jakie Bóg miał zesłać Izraelitom na pustyni Synaj według Księgi WyjściaHawkins 1995, s.