Puchar Evy Duarte () – trofeum przyznawane zwycięskiej drużynie meczu rozgrywanego pomiędzy aktualnym mistrzem La Liga oraz zdobywcą Pucharu Hiszpanii w danym sezonie. Jeżeli ta sama drużyna wywalczyła zarówno mistrzostwo, jak i Puchar kraju - to automatycznie zostawał zwycięzcą Pucharu. Rozgrywki odbywały się w latach 1940–1953.

Historia W 1940 roku po raz pierwszy rozgrywany turniej pod nazwą Copa de Campeones, w którym mierzyli się ze sobą zwycięzcy La Liga i Pucharu Hiszpanii, który nosił wtedy nazwę Copa del Generalísimo, na cześć hiszpańskiego dyktatora – Francisco Franco. Następnie nastąpiła 5-letnia przerwa w rozgrywkach. Po wznowieniu turnieju w 1945 roku, przyjął on nazwę Copa de Oro Argentina z racji dobrych stosunków pomiędzy argentyńską ambasadą w Hiszpanii a militarnym rządem. W roku 1946 turniej ponownie nie był rozgrywany.

W latach 1947–1953 nazwę turnieju zmieniono na Copa Eva Duarte, na cześć argentyńskiej pary prezydenckiej – Juana Peróna i jego żony, popularnej Evy Perón. Walka o trofeum rozgrywana była między wrześniem a grudniem. Turniej ten, był poprzednikiem Superpucharu Hiszpanii.

Format Mecz o Copa Eva Duarte rozgrywany był przed rozpoczęciem każdego sezonu.