Potasznia – źródłowy potok Wierchomlanki w Beskidzie Sądeckim. Ma źródła na wysokości około 940 m n.p.m., pod południowymi stokami głównego grzbietu Pasma Jaworzyny, na odcinku od szczytu 1064 m nad Łabowską Halą po Runek (1082 m). Spływa początkowo w zachodnim, następnie południowym, a w końcu południowo-zachodnim kierunku. W miejscowości Wierchomla Wielka, na wysokości 482 m n.p.m., w miejscu o współrzędnych łączy się z Baranieckim Potokiem, tworząc Wierchomlankę. Górna część Potaszni spływa głęboką doliną, której orograficznie prawe zbocza tworzą główny grzbiet Pasma Jaworzyny, Wargulszańskie Góry, Łaziska, Przypór i Kiczora, zaś lewe Lembarczek i Gaborówka. Głównymi dopływami są potoki Izdwor i Mała Wierchomla.
Nazwa potoku wskazuje, że kiedyś nad nim znajdowała się wytwórnia potażu. Wytwarzano go z drewna i używano w lokalnych hutach jako składnika do produkcji szkła. Do 1947 dolina Potaszni, a szczególnie jej prawe zbocza, były gęsto zaludnione. Na halach latem tętniło życie pasterskie. Na mapie WIG z około 1930 r. zaznaczone są takie przysiółki (polany?), jak: Przypór, Wojniaczka, Parchowatka, Długoszówka, Jasieniówki, Jaworzyna, Polanka, Połymie, Młaczne, Cichy Wierch, Jaworczyk, Jawor, Izboryki, Połym, Juhówka. Tereny te bowiem były zamieszkałe przez Łemków, po II wojnie światowej wysiedlonych w ramach Akcji Wisła.