Wyrazem tych obaw i niezadowolenia były między innymi dwie zbiorowe dezercje z szeregów pułku. Pomiędzy 23 a 28 sierpnia 1944 roku zdezerterowało 40, a następnie 160 uzbrojonych żołnierzy. 28 sierpnia 1944 we wsi Łomazy major Pluto przejął dowództwo nad pułkiem, który liczył wówczas około 500 żołnierzy i powrócił z nim do Siedlec. 3 września 1944 pułk został skierowany do lasu na południowy wschód od Mord. Dowództwo pułku rozlokowało się we wsi Rogóziec. W lesie żołnierze przystąpili do kopania ziemianek, w których mieli kwaterować do czasu zakończenia szkolenia i wymarszu na front. 7 września 1944 Naczelny Dowódca WP wydał rozkaz Nr 19 o przywróceniu starej numeracji pułków piechoty. Na mocy tego rozkazu 23 pułk piechoty został przemianowany na 34 pułk piechoty.
Po raz drugi 23 pułk piechoty rozpoczęto formować w październiku 1944 w rejonie Zamościa, w składzie 12 Dywizji Piechoty. Na dowódcę pułku został wyznaczony podpułkownik Saweli Litwak. 1 listopada 1944 roku zalążek pułku liczył 320 żołnierzy, w tym 19 oficerów, 26 podoficerów i 275 szeregowców. Stanowiło to nieco ponad 11% stanu etatowego. 15 listopada 1944 roku została podjęta decyzja o zaniechaniu formowania 3 Armii, a tym samym 23 pp.