Angażował się również w działalność polityczną. W wyborach prezydenckich w 2006 popierał Mária Soaresa. W wyborach w 2011 sam ubiegał się bez powodzenia o najwyższy urząd w państwie jako kandydat niezależny. Uzyskał 14,1% głosów w pierwszej turze głosowania, pokonując przedstawiciela PCP i PEV.

W wyborach parlamentarnych w tym samym roku otwierał lizbońską listę Partii Socjaldemokratycznej. Został wybrany do parlamentu, a jego nazwisko pojawiło się w kontekście obsady urzędu przewodniczącego Zgromadzenia Republiki. W głosowaniu z 20 czerwca 2011 jego kandydatura na to stanowisko została dwukrotnie odrzucona przez deputowanych w tajnym głosowaniu. Wkrótce zrezygnował z mandatu poselskiego.

Żonaty z Danièle Focquet, następnie z Marią Luisą Ferreirą da Silva Nemésio. Ma dwoje dzieci z pierwszego i dwoje dzieci z drugiego małżeństwa. Przez pewien okres należał do masonerii.

Odznaczony m.in. Orderem Zasługi II klasy (1991), a także Kawalerią Legii Honorowej (2007). Jest doktorem honoris causa wydziału medycyny Uniwersytetu Lizbońskiego.

Przypisy

Bibliografia