Pierwsze zebranie SKS odbyło się 16 lutego 1831 roku w domu fińskiego językoznawcy Carla Niclasa Keckmana. Sekretarzem towarzystwa został Elias Lönnrot, a jednym z pierwszych zadań organizacji było zgromadzenie funduszy potrzebnych Lönnrotowi na wyprawę etnograficzną do rosyjskiej Karelii Białomorskiej. Wyprawa ta zaowocowała wydaniem pierwszej wersji Kalevali, co miało istotne znaczenie dla rozwoju kultury fińskiej, a także dla powstania karelianizmu.
Również dziełem Lönnrota jest ówczesny neologizm w nazwie organizacji: kirjallisuus (literatura).
W XIX w. przewodniczącymi Towarzystwa Literatury Fińskiej (oprócz Lönnrota) byli m.in. Gabriel Rein (1841–53 i 1863–67), Johan Wilhelm Snellman, Yrjö Koskinen.
Do najbardziej znaczących publikacji towarzystwa należą: Kalevala (1835 i 1849), zbiór run Kanteletar, czyli stare pieśni i wiersze fińskie (1840), a także powieść Aleksisa Kivi Siedmiu braci (1870).
Cele i formy działania Głównym celem Towarzystwo Literatury Fińskiej jest promowanie kultury fińskiej, ochrona fińskiego dziedzictwa kulturowego, w szczególności w literatury języku fińskim i fińskiej tradycji, oraz upowszechnianie wyników badań nad tym dziedzictwem.