W następnych latach pracował jako przedstawiciel koncernu Royal Dutch Shell w Paryżu i Metz, a następnie wyjechał na Haiti.
W 1934 roku powrócił do Mandatu Palestyny i wstąpił do żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. Prowadził działalność w Europie, starając się kupować broń dla Hagany. Współpracował w Hamburgu z niemieckim handlarzem broni Benno Spiro, który był tajnym agentem Gestapo. W dniu 6 listopada 1936 roku Sze’alti’el został aresztowany w Akwizgranie i skazany na trzy miesiące więzienia. Po odbyciu tej kary został ponownie skazany, tym razem na trzy lata pobytu w obozie koncentracyjnym. Osiem miesięcy spędził w obozach KL Dachau i KL Buchenwald. Kiedy w 1937 roku przewieziono go do Berlina, Haganie udało się doprowadzić do jego uwolnienia i deportacji do Palestyny. W 1939 roku brytyjska policja aresztowała go pod zarzutem zabójstwa trzech Arabów (w akcji odwetowej za zabójstwo Żyda). Był pierwszym żydowskim bojownikiem skazanym na śmierć przez brytyjskie władze mandatowe, jednak Brytyjska Rada Wojenna później go uniewinniła (z powodu braku przekonujących dowodów). Na początku 1940 roku rozpoczął pracę w służbach żydowskiego wywiadu (Szin Jud) i kontrwywiadu (Ran), współpracując z innymi żydowskimi organizacjami paramilitarnymi Irgun i Lechi.