W 1948 roku opublikował w „Przeglądzie Morskim” artykuł Ostatnie dni „Wichra” 30 VIII–3 IX 1939. Po powrocie na Wybrzeże został szefem Oddziału Historycznego w Sztabie Głównym Marynarki Wojennej. Przeszedł do rezerwy w stopniu komandora, po czym rozpoczął pracę w Urzędzie Morskim w Gdyni, jako naczelnik wydziału. Był również ławnikiem Izby Morskiej. Zmarł w 1976 roku i został pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, taras III wojskowy-3-8). mały|Grób kmdra Stefana de Waldena na Cmentarzu Srebrzysko
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1921) nr 3226Dekret Wodza Naczelnego L. 3306 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 10) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938). „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (1928) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928) Order Alauitów (Wissam al-Alaoui) (Maroko, 1933) Kawaler I Klasy Orderu Miecza (Szwecja, 1933)Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 67 Oficer Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa, 1934)
Przypisy
Bibliografia
Barbara Szczepuła: Ile życie jest warte, gdy honor stracony. "Polska", 3 września 2010. de Walden S., de Walden-Gałuszo K., Szarski W.: ORP Wicher i jego dowódca, Zeszyt Helski T.