Po wyzwoleniu regionu Touvier zaczął się ukrywać dzięki czemu uniknął organizowanych przez Francuskie Siły Wewnętrzne i cywili samosądów na milicjantów. W 1946 wyrokiem sądu został zaocznie skazany na śmierć za zdradę i kolaborację. Azylu udzielił mu kościół rzymskokatolicki we Francji, przez kolejne dekady ukrywał się w klasztorach w różnych rejonach kraju. Dzięki naciskom kościoła, min. staraniem biskupa Charles'a Duquaire, sekretarza prymasa Galii, w 1971 Prezydent Republiki Francuskiej Georges Pompidou ułaskawił Touviera co wywołało szereg protestów w środowiskach kombatanckich i pośród mniejszości żydowskiejhttp://www.eurochannel.com/pol/Kim-byl-Paul-Touvier.html#.
24 maja 1989 Francuska Żandarmeria Narodowa aresztowała Paula Touviera w nicejskim Bractwie Kapłańskim św. Piusa X. Postawiony przed sądem został uznany winnym popełnienia zbrodni przeciwko ludzkości (jako pierwszy obywatel Francji) i skazany na dożywocie, które odbywał w paryskim więzieniu Fresnes. W ostatnich latach życia chorował na raka prostaty. Historia szefa Milicji Francuskiej w Rodan-Alpy omówiona została w filmie Polowanie na nazistów.
Przypisy
Linki zewnętrzne [dostęp 2011-04-27]
Kategoria:Francuscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Francuscy policjanci Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci we Francji Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1996