Aleksander Branicki herbu Korczak (ur. w 1821, zm. 19 września 1877 w Nicei) – hrabia, polski kolekcjoner i podróżnik. Właściciel m.in. zamku w Suchej i twórca cennej biblioteki tamże.
Życiorys Był synem Władysława i Róży z Potockich oraz bratem m.in. Elizy Krasińskiej, Ksawerego, Konstantego i Władysława.
Lata młodzieńcze spędził w Petersburgu, gdzie obracał się w kręgach postępowej inteligencji polskiej i rosyjskiej. Wraz z braćmi przebywał też w Warszawie, gdzie bywał m.in. w salonie Marii Kalergis. Utrzymywał znajomości z wieloma intelektualistami skupionymi wokół czasopisma literacko-naukowego pt. "Biblioteka Warszawska", tworzącymi nieformalne polskie towarzystwo naukowe. Za popieranie powstania styczniowego i finansowanie działań powstańczych został przez władze carskie zesłany do Saratowa, a następnie – jeszcze w 1863 r. – wysiedlony poza granice Rosji. Przymusowy wyjazd oznaczał stałe opuszczenie dziedzicznych majątków w okolicach Kijowa na Ukrainie: Stawiszcza i Janiszówki.