dalszy los kolekcji nie jest znany.
Interesował się stawiającą wówczas pierwsze kroki fotografią, okultyzmem i spirytyzmem.
Był wielkim miłośnikiem koni, którą to namiętność odziedziczył po przodkach wraz ze stadniną w Janiszówce. Hodował głównie konie rasowe, sprowadzając do swych stajni pełnokrwiste ogiery arabskie. Sam nawet brał udział w wyprawach po araby na Bliski Wschód (1858) i do Egiptu.
9 marca 1871 uzyskał potwierdzenie tytułu hrabiowskiego w Rosji.
Jego żoną była Nina Anna Hołyńska herbu Klamry (1824–1907), z którą miał syna Władysława (1848–1914)Władysław Michał Pius hr. Branicki h. Korczak, 1848–1914 // Maria Minakowska, Genealogia potomków Sejmu WielkiegoPolski Słownik Biograficzny, t. 2 s. 412. Branicki Władysław (1848–1914).
Przypisy
Bibliografia Małysiak Helena: Biblioteka Branickich i Tarnowskich w Suchej, wyd. Beskidzka Oficyna Wydawnicza BTSK, Bielsko-Biała 1986, . Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Aleksander Branicki Kategoria:Ludzie związani z Niceą Kategoria:Polscy hrabiowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Właściciele polskich bibliotek prywatnych Kategoria:Zmarli w 1877