Kazimiera Klementyna Kutrzebianka (ur. 6 lutego 1896 w Jordanowie, zm. 8 września 1960 tamże) – historyk sztuki, inwentaryzatorka zabytków, współautorka Katalogu zabytków sztuki w Polsce.
Kazimiera Kutrzebianka była starszą córką Wiktora Jana Kutrzeby, adwokata, historyka amatora i kolekcjonera, Honorowego Obywatela Miasta Myślenic oraz Laury Marii z Aleksandrowiczów (zm. 1922). W 1907 roku rozpoczęła naukę w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim H. Strażyńskiej w Krakowie i zamieszkała w tamtejszym internacie. Egzamin dojrzałości złożyła w czerwcu 1914 roku, jednak studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego rozpoczęła dopiero po I wojnie światowej, w październiku 1919 roku. Ukończyła je w 1924 roku, zaś dwa lata później uzyskała stopień doktora filozofii, po obronie rozprawy Gobeliny ze scenami wojny trojańskiej w katedrze krakowskiej na Wawelu, napisanej pod kierunkiem profesora Juliana Pagaczewskiego.
Po zakończeniu studiów powróciła do rodzinnego Jordanowa i, z braku możliwości zatrudnienia w zawodzie, rozpoczęła pracę w kancelarii ojca. W 1928 roku ukazała się drukiem jej praca Dwa obrazy wotywne w kościele parafialnym w Jordanowie.