Zygmunt Henryk Dzieślewski (ur. 21 stycznia 1898, zm. 23 września 1953 w Londynie) – oficer Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych, major dyplomowany kawalerii.
Życiorys Zygmunt Dzieślewski urodził się 21 stycznia 1898 roku w rodzinie Romana i Marii Jadwigi Ipohorskiej-Lenkiewicz. Wychowywał się we Lwowie, przebywał w Szwajcarii.
31 października 1923 roku został przydzielony z 8 pułku ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza V Kursu Normalnego. 3 października 1925 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii przy Departamencie II Ministerstwa Spraw Wojskowych z równoczesnym przydziałem służbowym do Oddziału IV Sztabu Generalnego na sześć miesięcy. 5 czerwca 1926 roku został przydzielony do Oddziału II Sztabu Generalnego. 23 grudnia 1926 roku został przesunięty ze stanowiska pełniącego obowiązki I oficera sztabu na stanowisko II oficera sztabu 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie. 23 grudnia 1929 roku został przeniesiony z 3 pułku Ułanów Śląskich do dowództwa Brygady Kawalerii „Toruń” w Toruniu na stanowisko oficera sztabu. Na rotmistrza został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 53. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.