(Petersburg 11/24 X 1910) Będąc w Krakowie kształcił się w Katedrze Językoznawstwa Porównawczego Uniwersytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem Jana Rozwadowskiego, następnie w Wiedniu (pod kierownictwem Rudolfa Meringera; 1859–1931) i wreszcie w Grazu u Matija Murko, gdzie studiuje m.in. język słoweńskiМ. И. Чернышева, Макс Фасмер (1886-1962). Очерк жизни и деятельности (tł. Max Vasmer (1886–1962). Esej o życiu i twórczości), [w:] Галина Александровна Богатова (red.) Отечественные лексикографы XVIII-XX века Moskwa 2000, .
Od 1912 roku wykładał w Petersburgu jako profesor. W czasie rosyjskiej wojny domowej, pracował na uniwersytetach w Saratowie (1917) i Tartu (wtedy Jurijew – 1919). W 1923 roku osiadł w Lipsku, gdzie założył w 1924 roku istniejący do dziś periodyk „Zeitschrift für slavische Philologie” (ISSN 0044-3492). Wkrótce przeniósł się do Berlina, gdzie od 1925 pracował na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma.
W latach 1937–1938 wykładał na Columbia University w Nowym Jorku. Tam zaczął pracować nad swoim opus magnum: Słownikiem etymologicznym języka rosyjskiego. W maju 1939 roku wygłosił mowę pogrzebową na cześć Aleksandra Brücknera w Berlinie-Wilmersdorfie i objął po nim katedrę studiów slawistycznych na Uniwersytecie Berlińskim.