Jest to jedno z najbardziej wiarygodnych źródeł etymologii języków słowiańskich do dzisiaj (warto zaznaczyć, że na Vasmera często powoływali się tacy polscy uczeni jak np. Gerard Labuda, Henryk Łowmiański, Henryk Paszkiewicz czy Zbigniew Gołąb).
Następnym monumentalnym dziełem Vasmera było opracowanie wielotomowego słownika rosyjskiego dotyczącego hydronimii: Wörterbuch der russischen Gewässernamen (1961).
Vasmer był inicjatorem jeszcze jednego dużego projektu, który ostatecznie został opracowany i uzupełniony przez zespół jego współpracowników już po jego śmierci: monumentalnego (11 tomów) dzieła zawierającego praktycznie wszystkie nazwy geograficzne w Rosji zarówno historyczne, jak i jemu współczesne: Russisches geographisches Namenbuch (1964).
Max Vasmer był członkiem akademii naukowych w Lipsku, Berlinie, Moguncji, Wiedniu, Oslo, Kopenhadze, Sztokholmie, Budapeszcie, Moskwie, Sofii i Helsinkach, i laureatem wielu akademickich wyróżnień.