Rodzina Chynowski Rodzina kaszubska z Chynowia jest znana już od roku 1493 (Hans i Jürgen von Chinow). Kolejna wzmianki pochodzą z lat: 1507 (Hans), 1535 (Mathias, Gregor, Hans, Lucas), 1575 (Gregor i siedmiu innych, bezimiennych), 1582 (Gregor, Jeremias, Matthias, Hans), 1590 (Johannes). Rodzina, oprócz gniazdowego Chynowia, nabyła w roku 1590 Salinko, części we wsiach Mierzyno i Dąbrówka. Na przełomie wieków XVI i XVII rodzina posiadała jeszcze Tadzino i część w Jęczewie. Potwierdzenie na lenna w tych dobrach zyskiwali Chynowscy w latach 1601, 1608, 1618, 1621. Rodzina zaliczała się do znaczniejszych rodzin rycerskich na Pomorzu. W okresie przynależności do I Rzeczypospolitej zaczęto używać odmiejscowego nazwiska Chynowski, dawną formę zamieniając na przydomek. M.in. w roku 1658 wzmiankowany jest Michał Matyasz Chinan Chinowski, zaś Krzysztof Chynowski pełnił urzędy ziemskie w zbliżonym czasie. Według Bagmihla męska linia tej rodziny miała wygasnąć w roku 1690, ale są znane późniejsze wzmianki: rok 1714 (Konstancja Chinowska), druga połowa XVIII wieku (Klara von Zelewska z domu Chynowska), rok 1759 (von Chinowski, chorąży pruski), rok 1777 (Jan von Chynowski). Istniała również rodzina von Wussow (Osowscy), używająca podobnego herbu.