Opis konstrukcji thumb|left|HMS „K12” w zmodyfikowanej wersji ze zmienionym dziobem W momencie ich wodowania okręty typu K były największymi i najszybszymi okrętami podwodnymi na świecie. Zewnętrzny, ciśnieniowy kadłub mierzył 103 metry długości i nieco ponad 8 metrów szerokości. Wyporność nawodna wynosiła 2011 t, a podwodna 2600 t. Kadłub wewnętrzny był podzielony na szereg pomieszczeń, ale grodzie wodoszczelne testowane były tylko do głębokości 20 m.
Okręty miały mieszany napęd parowy/elektryczny/dieslowsko-elektryczny; były to pierwsze okręty podwodne Royal Navy z napędem dieslowsko-elektrycznym. Podstawowym napędem na powierzchni były dwie turbiny parowe o mocy 10 500 koni mechanicznych każda, podłączone do opalanych ropą kotłów Yarrow. W razie awarii kotłów lub turbin parowych okręt mógł być także napędzany na powierzchni silnikiem wysokoprężnym o mocy 800 KM, którego podstawowym zadaniem było ładowanie akumulatorów. W razie awarii mógł on napędzać prądnicę podłączoną do czterech silników elektrycznych o mocy 1400 KM każdy. Te same silniki, po dwa na każdym wale napędowym, zapewniały okrętom napęd podwodny.