Korozja materiałów niemetalicznych (łac. corrosio - zżeranie) – procesy stopniowego niszczenia (korozji) takich materiałów, jak beton i żelbet, drewno (zgnilizna korozyjna drewna), skały, szkło, tworzywa sztuczne, w wyniku reakcji chemicznych, oddziaływań mikrobiologicznych lub fizycznych, np. rozpuszczanie (ługowanie), przemiany fazowe, oddziaływanie promieniowania, drgań, tarcia.
Korozja betonu
thumb|200px|Efekty korozji żelbetu Beton i żelbet są popularnymi materiałami konstrukcyjnymi, które cechuje ogniotrwałość, wytrzymałość na znaczne obciążenia statyczne i dynamiczne oraz swoboda w kształtowaniu elementów. Rodzaj chemicznej korozji betonu zależy od składu wody, migrującej przez porowatą strukturę Wyróżnia się korozję: ługującą, spowodowaną działaniem wód miękkich ogólno–kwasową, związaną z kwasowością kwasowo węglową, zależną od zawartości agresywnego dwutlenku węgla , siarczanową, zależną od zawartości jonów siarczanowych magnezową, zależną od zawartości jonów magnezowych Ochrona betonu przed korozją polega przede wszystkim na zmniejszaniu porowatości (przepuszczalności dla wody), np. przez właściwe zagęszczenie układanej mieszanki betonowej i dodatkowe zabiegi wypełniania porów na powierzchni. Stosowane są również zabezpieczenia powłokowe, zwiększające szczelność powierzchni.