W grudniu 1918 roku zgłosił się do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana. W lutym 1919 roku został powołany do Warszawy i otrzymał przydział do 29 pułku kaniowskiego, przy równoczesnym mianowaniu go komendantem obozu jeńców w Strzałkowie. W maju 1920 roku został przeniesiony do 1 pułku strzelców podhalańskich, wraz z którym uczestniczył m.in. w wyprawie kijowskiej podczas wojny polsko-bolszewickiej. Za postawę podczas walk pod Kijowem odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 65. lokatą w korpusie oficerów piechotyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 23.. Od 2 lipca 1922 roku pełnił obowiązki dowódcy 3 pułku strzelców podhalańskich w BielskuMaciej Pinkwart, Janusz Zdebski "Nowy cmentarz w Zakopanem: przewodnik biograficzny", Warszawa-Kraków 1988. , . Zainicjował sekcję narciarską w pułku. 31 marca 1924 roku został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 13.