Nazwa szlaku wywodzi się od pochodów tatarskich, które na czarnoziemnych terenach województwa kijowskiego i bracławskiego zostawiały czarne tropy na szerokości uzależnionej od liczby wojowników. Szlak kuczmański. Odłączał się od szlaku czarnego u tak zwanych Martwych Wód (Boh przechodzono brodem), biegł pomiędzy Bohem i Dniestrem przez województwo bracławskie do rzeki Rów (gdzie znajdowało się uroczysko Kuczmań, skąd wzięła się nazwa szlaku), a dalej na Podole w stronę Baru, gdzie skręcał na północny zachód i łączył się znowu ze szlakiem czarnym w okolicach Zbaraża.

Wyprawy na ziemie moskiewskie przebiegały szlakiem murawskim oraz szlakiem kałmiuskim. Istniały jeszcze dwa oddzielne szlaki do wypraw na Serbię i na Węgry oraz jeden szlak przez Gruzję na Persję i Irak. Były to tylko główne szlaki posiadające wiele rozgałęzień całkowicie zależnych od decyzji dowódców tatarskich, więc mogły się oddzielać od szlaku głównego i skierować w dowolnym kierunkuWielki Atlas Historyczny, praca zbiorowa, Warszawa 2002, s. 46-49.Geograficzny Atlas Świata, praca zbiorowa, Warszawa, 1987, s. 99..

Zobacz też Tatarzy Ordy przednie Orda Nogajska Armia imperium mongolskiego Tatarzy w Polsce Chanat Krymski Reşid Rahmeti Arat Złota Orda

Przypisy

Kategoria:Wojsko Chanatu Krymskiego