Jednym z ważnych tematów jej twórczości jest analiza osobowości białoruskiej poetki Ciotki Ałaizy Paszkiewicz, której poświęciła poematy: Na złomie małanki (1979), Sud Ałaizy (1985) i powieść Kryż miłasernaści (1988–1996). Pisała także jako krytyk, literaturoznawca i tłumacz z języków: rosyjskiego, ukraińskiego i innych. Jest autorką artykułów i dwóch książek na temat folkloru w białoruskiej poezji współczesnej.
Twórczość Walancina Koutun jest autorką licznych zbiorów wierszy i prozy: Zbiór poezji Kalarowyja wiosły (1971); Zbiór poezji Na uźlocie dnia (1977); Zbiór poezji dla dzieci My robim kazku (1983); Zbiór poezji Metranom (1985); Zbiór poezji dla dzieci Wiasoły zaasad (1986); Zbiór poezji Listy da ciabie (1988); Zbiór opowiadań Kalinawaja hronka załataja (1988) Powieść Paklikanyja (2002, czasopismo Połymia) – poświęcona Eufrozynie Połockiej.
a także książek:
Światło narodnaha słowa: Paetyczny ład biełaruskaj narodnaj pieśni (1984); Krynica paezji: Na szlachach epizacyi (1987).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału