Z kolei wśród rewolucjonistów z 1915 (przeciwko dyktaturze konserwatystów) znaleźli się w większości wolnomularze z GOL: Norton de Matos, Sá Cardoso, Freitas Ribeiro i Afonso Costa. Wielki mistrz GOL i jego zastępca objęli urzędy ministra oświaty i premiera. W latach 20. zastępca wielkiego mistrza GOL i przewodniczący Partii Demokratycznej António Maria da Silva pełnił przez ponad dwa lata funkcję premiera. Na skutek rozczarowania nowymi rządami i konfliktów w łonie masonerii liczba braci GOL spadła w 1919 roku do 1807 (w 88 lożach). Z drugiej strony GLE posiadało w 1919 roku 30 lóż, zaś trzy lata później – 23. W 1926 roku, na skutek zmiany sytuacji politycznej w kraju, nastąpiło ponowne zjednoczenie obu ugrupowań masońskich. GOL przybrał w tym okresie nazwę Zjednoczony Wielki Wschód Luzytanii (Grande Oriente Lusitano Unido, GOLU). Niektórzy bracia z GLE (w tym Ferreira de Castro) pozostali jednak poza strukturami zjednoczonego wolnomularstwa, gremiolusitano.eu [dostęp: 20 stycznia 2011] . Ciosem dla masonerii okazał się przewrót wojskowy z 1926 roku i rozpoczęcie dyktatury.