Naprawa Shenandoah została ukończona w maju, a latem 1924 r. został przydzielony zespół do prac nad jego zespołem napędowym oraz urządzeniami radiowymi. W sierpniu sterowiec został oddelegowany do służby w Scouting Fleet, gdzie wziął udział w manewrach taktycznych. Shenandoah wykrył „wroga" zgodnie z planem, jednak stracił z nim kontakt podczas niekorzystnych warunków pogodowych. Trudności techniczne oraz brak ośrodków wsparcia floty, zmusiły załogę do odejścia z obszaru działań przed zakończeniem manewrów i powrotu do Lakehurst. Manewry te uwydatniły potrzebę posiadania zaawansowanych baz oraz okrętów dla wsparcia jednostek latających.
mały|lewo|ZR-1 na maszcie cumującym W lipcu 1924 r., postanowiono przebudować okręt USS Patoka w celu uczynienia z niego pierwszego okrętu zaopatrzeniowego dla sterowców. Statek został poddany licznym modyfikacjom w stoczni Norfolk Navy Yard, m.in. zamontowano na nim eksperymentalny maszt cumowniczy o wysokości około 38 metrów (125 stóp) nad powierzchnią wody. Na okręcie były też dodatkowe miejsca noclegowe dla załogi sterowca, oraz obsługi cumowania i serwisu sterowców. Statek został wyposażony w zbiorniki helu, benzyny i innych materiałów niezbędnych dla sterowca, jak również urządzeń na potrzeby obsługi dla trzech hydroplanów.