Nikołaj Aleksandrowicz Brżozowski (ros. Николай Александрович Бpжозoвский; ur. Spisok gienierałam po starszinstwu. Sostawlien po 15 aprielja 1914 goda. Pietrograd 1914, s. 725. we wsi Barygino w guberni twerskiej, zm. po 1930) – rosyjski wojskowy, generał porucznik Armii Imperium Rosyjskiego.
Życiorys W wieku 16 lat rozpoczął naukę wojennego rzemiosła i zarazem służbę w armii rosyjskiej wstępując do Połockiego Gimnazjum Wojskowego. Już jako chorąży kontynuował dalszą naukę w Drugiej Konstantynowskiej Szkole Wojskowej w Kijowie. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej odbywa praktykę na froncie w 16 bryg. artylerii.
Za walki pod Plewną 7 stycznia 1878 roku został awansowany na podporucznika i nagrodzony Orderem św. Anny 4 klasy. Po zakończeniu wojny, za zasługi na froncie awansowany na stopień porucznika, a także zostaje kawalerem Orderu św. Włodzimierza IV klasy. Następnie pełnił służbę liniową na Dalekim Wschodzie jako dowódca kompanii. W listopadzie 1884 roku awansowany do stopnia sztabskapitana, a w grudniu 1892 na kapitana. W 1893 roku nagrodzony Orderem św. Anny 3 klasy. W 1900 roku brał udział w tłumieniu zbrojnego powstania w Chinach, gdzie w okresie listopad 1900 – czerwiec 1901 dowodził artylerią oblężniczą. 15 czerwca 1901 roku jako podpułkownik został skierowany do artylerii fortecznej twierdzy Port Artur.