„Jedynym rozwiązaniem problemu Palestyny jest utworzeniem jednolitego palestyńskiego państwa, założonego na demokratycznych zasadach, dzięki czemu jego mieszkańcy będą cieszyć się pełną równością wobec prawa, [w następstwie tego] prawa wszystkich mniejszości zostaną zapewnione...”
Swój główny sprzeciw kierowano przeciwko Rezolucji ONZ nr 181, która decydowała o podziale Palestyny. Arabska Deklaracja oświadczała, że celem inwazji było położenie kresu niesprawiedliwym warunkom panującym w Palestynie, które określono w następujący sposób: „Bezpieczeństwo i porządek w Palestynie zostały zakłócone. Syjonistyczna agresja spowodowała exodus ponad ćwierci miliona jej arabskich mieszkańców, którzy opuścili swoje domy szukając schronienia w ościennych arabskich krajach”.
W 1952 zakończył swoją kadencję jako sekretarza generalnego Ligi Arabskiej i wyjechał do Arabii Saudyjskiej, gdzie pracował jako konsultant w sporze dotyczącym oazy Alborimi. W 1974 powrócił do Egiptu, gdzie w dwa lata później zmarł.
Przypisy
Kategoria:Egipscy dyplomaci Kategoria:Egipscy ministrowie Kategoria:Egipscy parlamentarzyści Kategoria:Sekretarze generalni Ligi Państw Arabskich Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1976