w czasie walk o Gdynię oraz w czasie walk o wyspy Wolin i Uznam.
Po zakończeniu wojny dowódca Woroneskiego Okręgu Wojskowego, od kwietnia 1946 roku dowódca 4 Gwardyjskiej Armii Centralnej Grupy Wojsk. Kolejno: od kwietnia 1948 roku dowódca Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, od czerwca 1949 roku dowódca Dońskiego Okręgu Wojskowego. W 1948 roku ukończył kurs Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego.
Od stycznia 1952 roku w szkolnictwie wojskowym, kolejno: szef Wyższych Akademickich Kursów Wojskowych, od października 1957 roku szef wydziału w Akademii Wojskowej im. Frunzego.
W 1959 roku przeniesiony do rezerwy. Mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[ttp://nd.m-necropol.ru/romanovskiy-vz.html Романовский Владимир Захарович (1896-1967)].
Awanse generał porucznikStopień otrzymany w dniu 7 maja 1940 roku w związku ze zmianą stopni wojskowych w Armii Czerwonej. generał pułkownik (1945)
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (sześciokrotnie) Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy (dwukrotnie) Order Suworowa II klasy
Przypisy
Bibliografia