Programowana śmierć komórki (ang. programmed cell death, PCD) lub zaprogramowana śmierć komórki – śmierć komórki, która zachodzi w wyniku naturalnych, procesów wewnątrzkomórkowych. Spełnia ona jedno z podstawowych zadań w prawidłowym funkcjonowaniu tkanek roślinnych i zwierzęcych. Jest ona korzystna i potrzebna dla normalnego rozwoju, homeostazy organizmu oraz zapobiegania chorobom, które wynikają z nadmiernej proliferacji komórek organizmu.
Programowaną śmierć komórek opisano u wszystkich dużych grup eukariontów: zwierząt, roślin, grzybów, śluzowców, a nawet organizmów jednokomórkowych (np. drożdży). Pełni ona wiele funkcji zarówno na poziomie komórki, jak i na poziomie całego organizmu: u zwierząt odgrywa ważną rolę w rozwoju, przy jego pomocy eliminowane są uszkodzone komórki, u roślin bierze udział w tworzeniu się tkanek składających się z martwych komórek, takich jak ksylem. U bakterii opisano kilka typów programowanej śmierci. Procesy programowanej śmierci komórki można zaliczyć do przebiegających drogą zewnętrzną, wyzwalaną sygnałami spoza komórki i wewnętrzną, wywołaną procesami wewnątrzkomórkowymi.