Konspiracja monarchistyczna Po zakończeniu wojny w kwietniu 1939, Gil-Robles poparł sprawę monarchii. Został mianowany członkiem Prywatnej Rady hrabiego Barcelony Jana Burbona (ojca późniejszego króla Juana Carlosa I). W 1948 usiłował dojść do porozumienia z szefem PSOE Indalecio Prieto, żeby przywrócić monarchię. W 1953 powrócił do Hiszpanii i popierał różne grupy przeciwne wobec dyktatury. Wziął udział w antyfrankistowskim zjeździe w Monachium. Spowodowało to tym samym odsunięcie od otoczenia hrabiego Barcelony. Gil-Robles poświęcił się w tamtym czasie pisaniu wspomnień. W pierwszej z książek No fue possible la paz (Pokój nie był możliwy) próbował wytłumaczyć przyczyny wojny domowej I uzasadnić swój udział w poprzedzających ją wydarzeniach.
Powrót do polityki Od 1968 José María Gil-Robles był profesorem Uniwersytetu w Oviedo. Po śmierci Francisco Franco w 1975 i rozpoczęciu transformacji ustrojowej oraz panowania Juana Carlosa I próbował odzyskać miejsce na scenie politycznej, stając na stanowisku zbliżonym do chadecji. Współpracował z nim jeden z jego synów José María Gil-Robles y Gil-Delgado. W 1976 pojawiła się kolejna jego książka – La monarquía por la que luché (Monarchia, za którą walczyłem).