Położył duże zasługi przy organizowaniu terenowych kół PCK, prowadzeniu akcji charytatywnych, organizowaniu imprez artystycznych, z których dochód przeznaczano dla potrzebujących pomocy. Nakładem Zarządu Głównego PCK wydał dwie broszury: Gazy, bomby a prawo (1932), Polski Czerwony Krzyż. Istota, podstawy prawne, organizacja, zakres działalności, finanse (1934).
Podczas II wojny światowej był pierwszym szefem Departamentu Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu RP w Londynie na kraj od lutego 1941, do lipca 1944. 13 kwietnia 1945, w Krakowie został aresztowany przez NKWD, osadzony w więzieniu, następnie wywieziony do Moskwy, gdzie na Łubiance był przesłuchiwany przez NKWD w związku z toczącym się w czerwcu 1945 procesem 16 przywódców Polskiego Państwa Podziemnego. W sprawie jego zwolnienia interweniował wicepremier Stanisław Mikołajczyk. Uwolniony jesienią 1945 i odesłany do kraju, tu natychmiast został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Skazany na 2 lata więzienia i osadzony w więzieniu w Rawiczu. W 1946 zwolniony w wyniku interwencji Jakuba Bermana. Objął wówczas stanowisko dyrektora bydgoskiego Oddziału Gospodarczego Zrzeszenia Samorządu Terytorialnego. 15 czerwca 1949 w Bydgoszczy został ponownie aresztowany, skąd przewieziono go do Warszawy i osadzono w więzieniu mokotowskim.