Przed II wojną światową władze hitlerowskie rozbudowały węzeł kolejowy w celach zbrojeniowych. Powstało osiedle pracowników kolei. 1 września 1937 r. połączono Miłkowice z miejscowością Siedliska. Nowa miejscowość liczyła ponad 2000 mieszkańców. Funkcjonowały: poczta, apteka, mleczarnia, zajazd.
Po II wojnie światowej Miłkowice włączono jako część tzw. Ziem Odzyskanych w granice Polski. Zaraz po wojnie wieś nazwano Kalinowo, a rejon stacji Jaranowo. W 1947 r. obie miejscowości połączono, nadając wspólną nazwę Miłkowice (obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946)Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().
W okresie PRL największym pracodawcą Miłkowic były Polskie Koleje Państwowe, które w miejscowej stacji rozrządowej zatrudniały 80% mieszkańców gminy. Oprócz PKP w Miłkowicach funkcjonowały: wytwórnia wód mineralnych, klub, sklepy. Miejscowość wyraźnie dzieliła się na część zagrodową i osiedlową.