w tym okresie również przez dwa miesiące był uwięziony w Tule. Po uwolnieniu w 1925 wyznaczony na ordynariusza eparchii tulskiej i bielowskiej, jednak jeszcze w tym samym roku został aresztowany i zmuszony do wyjazdu do obwodu twerskiego. W związku z tym w 1926 formalnie przeniesiono go w stan spoczynku.
Zwolniony ze zsyłki w 1928, zamieszkał w Moskwie. Tam w 1931 został ponownie aresztowany pod zarzutem prowadzenia agitacji antyradzieckiej, członkostwa w organizacji monarchistycznej oraz udzielania pomocy osobom odbywającym karę zesłania. Uznany za winnego, został skazany na pięć lat łagru. W 1934, po wcześniejszym zwolnieniu, został skierowany do eparchii jarosławskiej i rostowskiej jako jej wikariusz, z tytułem biskupa rybińskiego. W 1935 przeniesiony na katedrę pskowską, nie wyjechał z Rybińska i nie objął swoich obowiązków. W roku następnym został aresztowany w Rybińsku i skazany na pięć lat łagru. Karę odbywał w republice Komi, w miejscowości Inta (obóz Uchtpiechłag).