Pomimo zawarcia pod naciskiem Ententy rozejmu z Turkami 4 czerwca w Batumi zagrożenie militarne ze strony Imperium Osmańskie nie zniknęło. Dlatego formowanie armeńskiej armii przebiegało w szybkim tempie. W Tyflisie w połowie lipca został utworzony sztab tymczasowy pod kierownictwem gen. Iwana Bagramowa (Iwana Bagramiana), którego zadaniem było nadzór nad przenoszeniem z Rosji armeńskich drużyn narodowych. 26 lipca Samodzielny Korpus Armeński został przeformowany w Samodzielną Dywizję Armeńską, na czele której stanął b. dowódca Korpusu gen. T. Nazarbekian. Liczyła ona ok. 20 tys. żołnierzy, w tym ponad 800 oficerów. Poszczególne jej oddziały stacjonowały w Erywaniu, Dilidżanie i Nor Bayazit. W skład nowo formowanej armii armeńskiej wchodził ponadto garnizon Aleksandropola w sile brygady piechoty, garnizon fortecy w Karsie, pułk partyzancki i pułk konny, stacjonujące w Karsie, pułki piechoty w Szusza, Lori, Achałkalaki, Nucha i Achalciche, pułk rezerwowy w Lori, dwa bataliony saperów, trzy plutony samochodowe, 3 Kaukaski Oddział Lotniczy i cztery stacje radiowe, rozmieszczone przy drogach Tyflis–Aleksandropol i Aleksandropol–Culfa. Działała również szkoła oficerska z batalionem szkoleniowym.