W 1920 r. armeńskie siły zbrojne składały się z czterech brygad piechoty, niepełnej brygady kawalerii (ogółem dwanaście pułków piechoty i kawalerii), brygady artylerii, niepełnej brygady granicznej, trzech pułków ochronnych w Erywaniu, Aleksandropolu i Karsie, samodzielnego pułku piechoty gen. Drastamata Kanajana i samodzielnego oddziału kawalerii płk. Garegina Nżde oraz garnizonów fortec w Aleksandropolu i Karsie. Ponadto w skład armeńskiej armii wchodziły oddział samochodowy, oddział samochodów pancernych, eskadra lotnicza w Erywaniu (prawdopodobnie 3 samoloty) i eskadra lotnicza w Karsie (ok. 9 samolotów) oraz 2 pociągi pancerne (jednym z nich był „Wardan Zorawar” pod komendą kpt. Sargisa Musaeliana). Na największym armeńskim jeziorze Sewan działała flotylla ochronna pod dowództwem kpt. 1 rangi Jazona K. Tumanowa. Liczebność armii wynosiła ok. 40 tys. żołnierzy. Uzbrojenie było głównie produkcji rosyjskiej lub brytyjskiej. W kraju działały zakłady produkujące amunicję i przeprowadzające remonty broni.